Berkenschors 4

Door Ruud Streefkerk, 2023

30cm x 40cm

De buitenste laag van de schors van een berk is voortdurend bezig zich te vernieuwen en valt soms in dunne repen naar beneden. Deze repen hebben een groot weerstandsvermogen tegen bederf omdat de schors Betuline bevat. Daardoor is het mogelijk om er allerlei duurzame produkten van te maken. De Sami en Noord-Amerikaanse Indianen maakten er kano's, schoenen, beenbekleding en zelfs jassen van. Zowel in Amerika als in Scandinavië werd de schors ook als dakbedekking gebruikt omdat deze licht, waterafstotend en zeer duurzaam is. Van smalle, gevlochten repen werden ook tasjes en mandjes gemaakt. Deze repen dunne schors zijn buitengewoon geschikt om als vuurstarter te gebruiken, zelfs als het nat is. Ook werd de schors in de prehistorie, zo'n 48.000 jaar geleden al gebruikt om er berkenpek, een lijmsoort, mee te maken. In Noord-Europa en Siberië vereerde men de berk als heilige boom. Het is de boom der wijsheid, van het licht en de nieuwe lente en van vernieuwing in het algemeen. De Germanen kenden aan bladeren, twijgen en sap magische en geneeskrachtige eigenschappen toe en geloofden dat berken de aardse behuizing vormden van de godin Freya. Ook bij de Kelten is de berk gewijd aan Brigit, godin van de dichtkunst, waarzeggen en de geneeskunst.

prijs op aanvraag

Techniek

Tweedimensionaal | Fotografie | Digitaal bewerkt

Tags

Berk Sami Noord-amerikaanse Indianen

Over Ruud Streefkerk

Ruud Streefkerk maakt sjabloonschilderijen met olieverf op papier. Dit is een techniek die door weinig kunstenaars beoefend wordt. Hij bouwt zijn schilderijen op uit losstaande, grillig gevormde kleurvlakken. Soms doorsnijden gedeelten van cirkels of rechthoeken het vlak. Zijn schilderijen vormen dikwijls de neerslag van indrukken die hij tijdens zijn reizen door Europa opdoet. Landschappen, mensen, gebouwen worden opgesplitst in ontelbare kleine kleurvlakjes. Het werk vereist dus een actieve betrokkenheid van de beschouwer, die op zij eigen wijze het totaalbeeld weer opbouwt. Soms worden de schilderijen, die het standaardformaat 75 x 100 cm hebben, gecombineerd tot meerluiken, die daardoor hele wanden kunnen beslaan. In zijn laatste werk is de menselijke figuur verweven met het landschap