Honi soit qui mal y pense

Door Ine van Son, 2009

43cm x 750cm x 12cm

Mijn moeders graf werd geruimd zonder medeweten van mijn zus en mij. Een onbevredigende correspondentie volgde met het kerkbestuur en, na onze klacht, met het bisdom. Hieruit bleek dat regels gevolgd en nageleefd waren. Ons ging het om een stukje persoonlijke geschiedenis dat zonder ons medeweten was verwijderd. Op 54 strookjes katoen, 1 voor elk jaar dat onze moeder leefde, schreef ik de volgende tekst: 'Hier rust Annie van Son van de Ven, *10 november 1932 - 5 mei 1985, Honi soit qui mal y pense'. Ik ging naar het kerkhof waar haar graf geruimd was en hing strookjes op. Aan het toegangshek, op de plek waar haar graf was geweest, op haar mans graf, in de struiken eromheen. Vervolgens ging ik naar een ander kerkhof waar familie van haar begraven is en deed hetzelfde. Tot slot ging ik naar de kathedraal die in haar leven en dat van haar voorouders een belangrijke rol heeft gespeeld en liet ook daar de strookjes met haar naam, haar geboorte- en sterfdatum en de spreuk, op vele plekken achter. De grafsteen met haar naam was verwijderd, maar via de strookjes met tekst ging haar naam weer rondzingen. Van elk plek waar ik een strookje achterliet maakte ik een foto. Deze foto's verwerkte ik in een boekrol gemaakt van 7,5 meter katoen. Als het verhaal van haar. Over haar. In de foto's heb ik geen selectie gemaakt, ik heb ze allemaal in de boekrol verwerkt, in de volgorde waarin ik ze heb genomen. Ik heb de boekrol opgerold en gesloten met het laatst overgebleven strookje tekst. Daarmee is dit verhaal ook afgesloten.

niet te koop